Αλλαγές στις Θηλές: Αιτίες - Συμπτώματα

Ποιες αλλαγές στη θηλή είναι συχνές;

Οι περισσότερες γυναίκες θα παρατηρήσουν κάποια στιγμή στη ζωή τους αλλαγές όπως πόνο, έκκριμα ή αλλοίωση της μορφολογίας της θηλής. Σε πολλές περιπτώσεις, τα συμπτώματα αυτά είναι παροδικά και σχετίζονται με ορμονικές μεταβολές ή καλοήθεις αλλοιώσεις των πόρων.

Ωστόσο, η επιμονή των συμπτωμάτων ή η εμφάνιση νέων, ιδιαίτερα όταν είναι μονόπλευρα, καθιστά απαραίτητη την ιατρική εκτίμηση.

Πόνος στη θηλή

Ο πόνος στη θηλή είναι ένα σύμπτωμα που περιγράφεται με πολλούς τρόπους, όπως καυστικός, διαξιφιστικός ή νυγμώδης. Συνήθως είναι στιγμιαίος ή υποτροπιάζων και στις περισσότερες περιπτώσεις δεν σχετίζεται με κακοήθεια.

Συχνά συνδέεται με ορμονικές μεταβολές, ινοκυστικές αλλοιώσεις ή ακόμη και με μηχανικούς παράγοντες, όπως η πίεση από τον στηθόδεσμο ή μικροτραυματισμοί της περιοχής. Η σωστή αξιολόγηση βοηθά στη διαφοροδιάγνωση από άλλες αιτίες θωρακικού άλγους.

Έκκριμα από τη θηλή

Η παρουσία εκκρίματος από τη θηλή είναι ένα από τα συχνότερα και πιο αγχωτικά συμπτώματα. Σε αρκετές περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί μετά από πίεση της θηλής ή ερεθισμό και να αφορά και τους δύο μαστούς. Αυτό το είδος εκκρίματος θεωρείται συνήθως φυσιολογικό.

Αντίθετα, μεγαλύτερη σημασία έχει το αυτόματο έκκριμα — δηλαδή αυτό που εμφανίζεται χωρίς πίεση. Όταν είναι μονόπλευρο, προέρχεται από έναν μόνο πόρο και έχει ορώδη ή αιματηρή χροιά, απαιτεί άμεση διερεύνηση, καθώς μπορεί να υποδηλώνει παθολογία του πόρου.

Πιθανές αιτίες περιλαμβάνουν καλοήθεις καταστάσεις, όπως πορεκτασία ή φλεγμονή των πόρων, αλλά και ορμονικές διαταραχές ή παρενέργειες φαρμάκων.

Εισολκή θηλής

Η εισολκή της θηλής μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη. Στην πρώτη περίπτωση αποτελεί μια σταθερή, καλοήθη κατάσταση που δεν σχετίζεται με παθολογία και διορθώνεται μόνο για αισθητικούς λόγους.

Αντίθετα, η επίκτητη εισολκή — ιδιαίτερα όταν εμφανίζεται ξαφνικά και δεν ανατάσσεται με πίεση — αποτελεί σύμπτωμα που χρήζει διερεύνησης. Συχνά σχετίζεται με πορεκτασία, δηλαδή διάταση των γαλακτοφόρων πόρων, αλλά σε σπανιότερες περιπτώσεις μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια.

Έκζεμα θηλής

Η φλεγμονώδης εικόνα της θηλής και της θηλαίας άλω, με ερυθρότητα, κνησμό και απολέπιση, είναι ένα σύμπτωμα που δεν πρέπει να παραβλέπεται. Μπορεί να οφείλεται σε δερματίτιδα, αλλεργική αντίδραση ή χρόνιο ερεθισμό.

Ωστόσο, σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί εκδήλωση της Νόσος Paget της θηλής, μιας μορφής καρκίνου του μαστού που εμφανίζεται στην περιοχή της θηλής. Για τον λόγο αυτό, όταν τα συμπτώματα επιμένουν, απαιτείται άμεση εξειδικευμένη εκτίμηση.

Ενδοπορικό θήλωμα

Το ενδοπορικό θήλωμα αποτελεί μία από τις συχνότερες αιτίες παθολογικού εκκρίματος από τη θηλή. Πρόκειται για καλοήθη όγκο που αναπτύσσεται στο εσωτερικό ενός γαλακτοφόρου πόρου, συνήθως κοντά στη θηλή.

Κλινικά εκδηλώνεται συχνότερα με αυτόματο, μονόπλευρο έκκριμα, το οποίο μπορεί να είναι ορώδες ή αιματηρό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να ψηλαφάται μικρή μάζα στην οπισθοθηλαία περιοχή.

Παρότι είναι καλοήθης βλάβη, τα συμπτώματά του μπορεί να μιμούνται κακοήθεια. Για τον λόγο αυτό, η διάγνωση απαιτεί απεικονιστικό έλεγχο και συχνά χειρουργική αφαίρεση του πάσχοντος πόρου, τόσο για θεραπευτικούς όσο και για διαγνωστικούς σκοπούς.

Αλλοιώσεις στη θηλαία άλω

Στη θηλαία άλω υπάρχουν φυσιολογικά μικρά επάρματα (μικρές προεξοχές ή «εξογκώματα» που εμφανίζονται στην επιφάνεια του δέρματος), οι αδένες του Montgomery, οι οποίοι έχουν προστατευτικό και λιπαντικό ρόλο. Σε περίπτωση τραυματισμού ή ερεθισμού μπορεί να εμφανίσουν φλεγμονή και ευαισθησία, χωρίς αυτό να υποδηλώνει κάτι ανησυχητικό.

Η σωστή αντιμετώπιση για τις αλλαγές στις θηλές

Πότε πρέπει να απευθυνθείτε σε ειδικό

Η ιατρική αξιολόγηση είναι απαραίτητη όταν τα συμπτώματα επιμένουν, επιδεινώνονται ή παρουσιάζουν συγκεκριμένα χαρακτηριστικά που αυξάνουν την υποψία υποκείμενης νόσου. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται σε περιπτώσεις αυτόματου εκκρίματος, πρόσφατης εισολκής της θηλής ή επίμονων δερματικών αλλοιώσεων.

Η έγκαιρη εκτίμηση από εξειδικευμένο χειρουργό μαστού εξασφαλίζει τη σωστή διάγνωση και καθορίζει την κατάλληλη θεραπευτική προσέγγιση.

Διάγνωση και αντιμετώπιση

Η διαγνωστική προσέγγιση βασίζεται στη λεπτομερή λήψη ιστορικού και την κλινική εξέταση. Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να συστηθεί απεικονιστικός έλεγχος, όπως υπερηχογράφημα ή μαστογραφία, καθώς και εξειδικευμένες εξετάσεις όπως κυτταρολογική εξέταση εκκρίματος ή βιοψία.

Η αντιμετώπιση εξατομικεύεται και εξαρτάται από την αιτία. Στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για καλοήθεις καταστάσεις που αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Όταν όμως εντοπίζεται παθολογία των πόρων ή ύποπτα ευρήματα, μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική παρέμβαση.

Αλλαγές στη θηλή