Υγεία του Στήθους από το Α-Ω

Οι επεμβάσεις που στοχεύουν στη βελτίωση της μορφής του σώματος, πέρα από τη θεραπεία παθήσεων, χαρακτηρίζονται ως αισθητικές. Αν και διενεργούνται σε υγιή άτομα, η επίδρασή τους είναι βαθιά θεραπευτική, καθώς ενισχύουν την ψυχολογική ευεξία και την αυτοπεποίθηση της γυναίκας. Όλα αυτά ισχύουν και στην περίπτωση των μαστών. 

Οι αλλαγές στη θηλή και τη θηλαία άλω αποτελούν ένα από τα πιο συχνά ευρήματα που οδηγούν τις γυναίκες σε εξειδικευμένο έλεγχο μαστού. Παρότι στις περισσότερες περιπτώσεις πρόκειται για καλοήθεις καταστάσεις, ορισμένα συμπτώματα μπορεί να σχετίζονται με υποκείμενη παθολογία και απαιτούν άμεση αξιολόγηση.

Οι αλλαγές στο δέρμα των μαστών προκαλούν ανησυχία, αν και στην πλειονότητά τους σχετίζονται με καλοήθεις καταστάσεις. Το δέρμα του στήθους λειτουργεί ως «καθρέφτης» των αλλαγών που συμβαίνουν στους βαθύτερους ιστούς του. Μεταβολές στην υφή, το χρώμα ή τη μορφολογία του μπορεί να σχετίζονται με φλεγμονή, ορμονικές αλλαγές, καλοήθεις αλλοιώσεις ή — σπανιότερα — με κακοήθεια.

Ο μαστός είναι ίσως το μόνο όργανο στο ανθρώπινο σώμα αποκλειστικά αφιερωμένο στη συνέχιση της ζωής. Η αποστολή του αυτή επιτυγχάνεται τόσο με τη μορφή του, όσο και με τη λειτουργία του.

Η αποκατάσταση μαστού μετά από μαστεκτομή μπορεί να βοηθήσει μια γυναίκα να κλείσει το κεφάλαιο της νόσου και να επιστρέψει στην καθημερινότητά της. Η επέμβαση αυτή δεν αφορά μόνο την ανάπλαση του όγκου ή της θηλής, αλλά την πλήρη αποκατάσταση της αυτοπεποίθησης και της ποιότητας ζωής.

Η ευρεία χρήση της προληπτικής μαστογραφίας έχει φέρει στο φως ευρήματα που δεν είναι πάντα ψηλαφητά, αλλά απαιτούν προσεκτική αξιολόγηση. Ένα από τα πιο συνηθισμένα ευρήματα είναι οι αποτιτανώσεις. Πρόκειται για εναποθέσεις αλάτων ασβεστίου (οξαλικού ή υδροξυαπατίτη) που εντοπίζονται είτε στο εσωτερικό των πόρων του αδένα, είτε στον συνδετικό ιστό του μαστού.

Το διηθητικό καρκίνωμα του μαστού χαρακτηρίζεται ως αρχόμενο όταν το καρκινικό φορτίο θεωρείται μικρό και περιορισμένο, είτε στο μαστό που πάσχει, είτε με μικρή ίσως επέκταση στους περιοχικούς λεμφαδένες. Η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να εξασφαλίσει πολύ καλά ποσοστά ανταπόκρισης, με σημαντική μείωση των πιθανοτήτων επανεμφάνισης της νόσου και επιβίωση που πλησιάζει αυτή του γενικού πληθυσμού.

Οι ινοκυστικές αλλαγές και οι σκληρυντικές αλλοιώσεις αποτελούν συχνές, καλοήθεις καταστάσεις του μαστού που οφείλονται σε ορμονικές διακυμάνσεις, απαιτώντας ορισμένες φορές βιοψία για τον αποκλεισμό κακοήθειας.

Η κατανόηση της ανθρώπινης φυσιολογίας ξεκινά από τη δομή του κυττάρου και τα κυτταρικά μονοπάτια. Η διαταραχή των μηχανισμών αυτών οδηγεί σε παθήσεις (καλοήθεις ή κακοήθεις), οι οποίες αντιμετωπίζονται μέσω της πρόληψης, της έγκαιρης διάγνωσης και της θεραπευτικής παρέμβασης.

Η Γενετική μελετά πώς το DNA και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες αλληλεπιδρούν, καθορίζοντας αν ένας καρκίνος του μαστού είναι σποραδικός, οικογενής ή κληρονομικός.

Όταν δεν καταλαβαίνουμε κάτι μας δημιουργεί άγχος. Η κατανόηση βασικών όρων για τον καρκίνο του μαστού θα σας βοηθήσει να αισθανθείτε ασφάλεια και να έχετε ενεργό συμμετοχή σε πιθανές ιατρικές αποφάσεις.

Η σύγχρονη τεχνική εκτίμησης των μασχαλιαίων λεμφαδένων είναι η ανίχνευση και βιοψία του λεμφαδένα φρουρού. Αναπτύχθηκε στη δεκαετία του 1990 και καθιερώθηκε στον 21ο αιώνα, καθώς απέδειξε την αρχική υπόθεση στην οποία στηρίχθηκε.

Γενετική του καρκίνου του μαστού (genomics) είναι η μελέτη των γονιδίων του όγκου, που αποτελεί τον πιο σύγχρονο τομέα έρευνας στην καρκινογένεση.

Υπάρχει ένα ποσοστό γυναικών όπου ο καρκίνος του μαστού σχετίζεται με συγκεκριμένες γονιδιακές μεταλλάξεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο γενετικός έλεγχος (γονιδιακό τεστ) είναι το κλειδί για την εξατομικευμένη αντιμετώπιση.

Ο γενετικός έλεγχος αναλύει το DNA για τον εντοπισμό μεταλλάξεων, καθοδηγώντας στοχευμένες θεραπείες, προληπτικές στρατηγικές και εξατομικευμένη παρακολούθηση στον καρκίνο του μαστού.

Η γυναικομαστία αποτελεί συχνή καλοήθη αύξηση του ανδρικού μαστού. Η χειρουργική θεραπεία εφαρμόζεται σε εμμένουσες ή επώδυνες μορφές, με εκπυρήνιση του αδένα και προσαρμογή του δερματικού φακέλου.

Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού είναι μια σταδιακή διαδικασία κατά την οποία πρέπει να επιβεβαιωθεί η ύπαρξη της νόσου, να περιγραφούν τα ακριβή χαρακτηριστικά της και να χαρτογραφηθεί η έκτασή της.

Πιστεύουμε στη χρήση ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών. Οι διαδερμικές βιοψίες στο ιατρείο διενεργούνται στο 90% των περιπτώσεων που χρήζουν διερεύνησης, προσφέροντας στην ασθενή ασφάλεια και ταχύτητα χωρίς το άγχος ενός χειρουργείου.  

Οι διαταραχές ανάπτυξης των μαστών εκδηλώνονται κατά τη μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση. Περιλαμβάνουν αποκλίσεις στη συμμετρία, τη μορφή (σωληνώδεις μαστοί, εισέχουσες θηλές) και το μέγεθος (νεανική υπερτροφία), προκαλώντας λειτουργικά και ψυχολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζονται χειρουργικά.

Το ενδοπορικό καρκίνωμα είναι κακοήθεια σε προδιηθητικό στάδιο. Το βασικό του χαρακτηριστικό είναι ότι μπορεί να εξελιχθεί σε διηθητικό καρκίνωμα, εάν παραμείνει αθεράπευτο. Η πρόγνωσή του εάν αντιμετωπιστεί σωστά είναι άριστη, καθώς ισοδυναμεί με ίαση.

Η εξατομικευμένη πρόληψη αξιολογεί τον ατομικό κίνδυνο μέσω μαθηματικών μοντέλων, προσφέροντας σε γυναίκες υψηλού κινδύνου στοχευμένο προσυμπτωματικό έλεγχο, φαρμακευτική αγωγή ή προφυλακτικές επεμβάσεις.

Οι επεμβάσεις για καλοήθεις παθήσεις μαστού στοχεύουν στη διάγνωση ή αφαίρεση βλαβών, εφαρμόζοντας τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας και διατήρησης της αισθητικής του μαστού.

Η επίτευξη συμμετρίας μεταξύ πάσχοντος και υγιούς μαστού μετά από ογκοπλαστική ή μαστεκτομή περιλαμβάνει τεχνικές ανόρθωσης, μείωσης ή αύξησης, οι οποίες σχεδιάζονται αφού ολοκληρωθούν οι επικουρικές θεραπείες

Το μητρικό γάλα αποτελεί την ιδανική τροφή για το πρώτο έτος ζωής. Προσφέρει πλήρη ανοσολογική προστασία στο βρέφος και μακροπρόθεσμα οφέλη υγείας στη μητέρα. Ωστόσο, υπάρχουν συγκεκριμένες αντενδείξεις (λοιμώξεις, φάρμακα, μεταβολικά νοσήματα), ενώ η διαχείριση επιπλοκών όπως η μαστίτιδα και η υπερπλήρωση απαιτεί σωστή τεχνική και υποστήριξη

Το ινοαδένωμα αποτελεί την πιο συχνή μορφή καλοήθους όγκου του μαστού. Έχει μεικτή κυτταρική σύσταση (αποτελείται από ινώδη και αδενικό ιστό) και εμφανίζεται συχνά ως μια διακριτή, κινητή και ελαστική μάζα.

Το ινοαδένωμα είναι ο συχνότερος καλοήθης ινοεπιθηλιακός όγκος του μαστού. Συνήθως παρακολουθείται τακτικά, αλλά απαιτείται χειρουργική αφαίρεση όταν αυξάνεται ταχέως, υπερβαίνει τα 2–4 cm ή υπάρχει υπόνοια φυλλοειδούς όγκου.

Η καρκινογένεση είναι η μια μακροχρόνια διαδικασία, κατά την οποία τα φυσιολογικά κύτταρα ενός οργάνου εκτρέπονται από την προδιαγεγραμμένη πορεία τους, αυτή δηλαδή της εξειδικευμένης λειτουργίας, του πολλαπλασιασμού τους ανάλογα με τις ανάγκες του οργάνου και τέλος της απόπτωσής τους, δηλαδή του θανάτου τους. Η πορεία αυτή εξασφαλίζει τη σωστή και σταθερή λειτουργία του εκάστοτε οργάνου.

Ο καρκίνος του μαστού στο στάδιο ΙΙΙ έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να έχει κάνει μεταστάσεις κατά τη διάγνωσή του και ο θεραπευτικός χειρισμός του είναι πιο σύνθετος.

Το οικογενειακό και ατομικό ιστορικό, οι γονιδιακές μεταλλάξεις (όπως BRCA1 και BRCA2), καθώς και η παρουσία προδιαθεσικών βλαβών (DCIS, LCIS, ατυπίες) αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού.

Κατανοώντας τον τρόπο που παράγοντες όπως η νυχτερινή εργασία ή η έκθεση σε ορισμένες ουσίες επηρεάζουν τη βιολογία του μαστού, μπορούμε να δράσουμε προληπτικά και με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Η εξέλιξη της τεχνολογίας επιτρέπει πλέον τον πολυγονιδιακό έλεγχο (Multi-Panel Testing) πέραν των γονιδίων BRCA1/2, προσφέροντας πληρέστερη διάγνωση στο ίδιο κόστος.

Η κλινική εξέταση του μαστού περιλαμβάνει τη λήψη του ιατρικού ιστορικού της εξεταζόμενης, την αναζήτηση σημείων νοσολογίας, την εκτίμηση εργαστηριακών εξετάσεων, τη διαφορική διάγνωση, την εκτίμηση – σύσταση για περαιτέρω διερεύνηση – αντιμετώπιση και τέλος την καταγραφή όλων των παραπάνω.

Ο γενετικός έλεγχος αφορά γυναίκες με πρώιμη διάγνωση, τριπλά αρνητικό καρκίνο ή ισχυρό κληρονομικό ιστορικό, καθοδηγώντας την εξατομικευμένη πρόληψη και θεραπεία.

Οι κύστεις μαστού είναι καλοήθεις σχηματισμοί με υγρό που διακρίνονται σε μικροκύστεις και μακροκύστεις, απαιτώντας παρακολούθηση ή παρακέντηση ανάλογα με το μέγεθος και τα συμπτώματα.

Οι κύστες μαστού αποτελούν μία από τις πιο συχνές καλοήθεις καταστάσεις που αντιμετωπίζει μια γυναίκα. Αν και η ψηλάφηση ενός ογκιδίου προκαλεί ανησυχία, οι κύστες δεν είναι καρκίνος και, στις περισσότερες περιπτώσεις, δεν αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισής του.

Ο μαζικός αδένας αποτελεί ένα δυναμικό, ορμονοεξαρτώμενο όργανο που υφίσταται συνεχείς δομικές μεταβολές καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της γυναίκας. Η κατανόηση των τριών βασικών σταδίων του (ανάπτυξη, ωριμότητα, εκφύλιση) εξηγεί τη φυσιολογική λειτουργία παραγωγής γάλακτος, τις μηνιαίες κυκλικές αλλαγές, αλλά και την εμφάνιση διαφόρων παθολογικών καταστάσεων

Σε μια διάγνωση κακοήθειας στο μαστό είναι απαραίτητο να εκτιμηθεί εάν η νόσος έχει επεκταθεί ή όχι στους περιοχικούς λεμφαδένες. Και αυτό γιατί το εάν είναι διηθημένοι ή όχι οι λεμφαδένες επηρεάζει τη συνολική επιβίωση των ασθενών, δηλαδή την πρόγνωση της νόσου.

Λοιμώξεις προσβάλλουν συχνά το μαστό, πολύ λιγότερο ωστόσο σε σχέση με το παρελθόν. Ουσιαστικά αποτελούν φλεγμονές του μαζικού αδένα ή του δέρματος του μαστού που προκαλούνται από την είσοδο μικροβίου στους ιστούς και τον πολλαπλασιασμό του. Το αίτιο είναι ποικίλο και μπορεί να είναι προφανές π.χ. θηλασμός, πρόσφατη χειρουργική επέμβαση ή και όχι τόσο ευδιάκριτο όπως στις περιθηλαίες λοιμώξεις.  

Η μαγνητική μαστογραφία αναδεικνύεται στην πλέον υποσχόμενη απεικονιστική εξέταση των μαστών. Η διαπίστωση αυτή στηρίζεται σε κλινικές μελέτες της τελευταίας δεκαετίας που συνέκριναν τη μαγνητική με την ψηφιακή μαστογραφία ως προς τη δυνατότητά τους να ανιχνεύουν τον πρώιμο καρκίνο του μαστού και ανέδειξαν υπεροχή της πρώτης.

Η μαστεκτομή με διατήρηση συμπλέγματος θηλής - θηλαίας άλω (Nipple-Sparing Mastectomy / NSM) επιτρέπει την πλήρη αφαίρεση του μαζικού αδένα διατηρώντας παράλληλα το δέρμα και τη θηλή, γεγονός που σε συνδυασμό με την άμεση αποκατάσταση προσφέρει φυσική εμφάνιση, υψηλά ποσοστά αισθητικής ικανοποίησης (>85%) και εξαιρετική ογκολογική ασφάλεια.

Η διάγνωση για το μετασταστικό καρκίνωμα μαστού μπορεί να τεθεί μαζί με την αρχική διάγνωση της νόσου (de novo) σε ποσοστό 5%, μπορεί όμως να εμφανιστεί και μετά την αρχική θεραπεία, ακόμη και δεκαετίες αργότερα.

Μέσω εξειδικευμένων τεχνικών, όπως η ανοσοϊστοχημεία, οι ειδικοί αναγνωρίζουν κομβικούς δείκτες –όπως οι υποδοχείς ER, PR, HER2 και ο δείκτης Ki67– που καθορίζουν την επιθετικότητα της νόσου και την ανταπόκριση στις θεραπευτικές παρεμβάσεις.

Η μορφολογία και η αρχιτεκτονική του όγκου αποτελούν τον "χάρτη" του χειρουργού και του ογκολόγου. Μαζί με τη μοριακή έκφραση, συνθέτουν την πλήρη εικόνα που απαιτείται για να ληφθούν οι σωστές αποφάσεις για την πορεία της θεραπείας της νόσου.

Η νόσος Paget, ο φλεγμονώδης καρκίνος, ο καρκίνος κατά την κύηση και ο ανδρικός καρκίνος μαστού αποτελούν ιδιαίτερες κλινικές οντότητες. Κατανοήστε τα μοναδικά χαρακτηριστικά, τις προκλήσεις στη διάγνωση και τη σημασία της εξατομικευμένης αντιμετώπισής τους.

Ένα ογκίδιο στο στήθος είναι ένα εύρημα που προκαλεί ανησυχία σε κάθε γυναίκα. Ωστόσο, η ψυχραιμία και η σωστή ενημέρωση είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι. Στην πραγματικότητα, 8 στα 10 ογκίδια στον μαστό είναι καλοήθη και δεν σχετίζονται με καρκίνο. Παρόλα αυτά, κάθε νέα μεταβολή απαιτεί ιατρική αξιολόγηση για να διαπιστωθεί η αιτία και να αποκλειστεί κάποια σοβαρή πάθηση.

Η γυναικομαστία αποτελεί τη συχνότερη καλοήθη πάθηση του ανδρικού μαστού. Οφείλεται σε ορμονική ανισορροπία μεταξύ οιστρογόνων και ανδρογόνων, ενώ η αντιμετώπισή της κυμαίνεται από την αιτιολογική παρακολούθηση έως τη φαρμακευτική ή χειρουργική θεραπεία.

Κατά τη διάρκεια της γαλουχίας μία σειρά προβλημάτων μπορεί να εμφανιστεί, τόσο στη λειτουργία της γαλακτοποίησης (κυρίως ορμονικής αιτιολογίας και κακής τεχνικής θηλασμού), όσο και της παροχέτευσης του παραγόμενου γάλακτος.  

Οι παθήσεις του παιδικού και εφηβικού μαστού περιλαμβάνουν ορμονικές αντιδράσεις (νεογνική διόγκωση, πρώιμη θηλάρχη, πρώιμη ήβη), καλοήθεις κυστικές βλάβες και αναπτυξιακές διαταραχές due to τραύματος ή ιατρογενών χειρισμών. Η σωστή διαφοροδιάγνωση αποτρέπει περιττές επεμβάσεις.

Το σύστημα των γαλακτοφόρων πόρων και το σύμπλεγμα θηλής-θηλαίας άλω παρουσιάζουν πληθώρα καλοηθών αλλά και ύποπτων συμπτωμάτων. Η διακρίβωση μεταξύ φυσιολογικού εκκρίματος, πορεκτασίας, δερματικών αντιδράσεων και κακοήθειας (νόσος Paget) είναι καθοριστική.

Η αξιολόγηση των παραγόντων κινδύνου για τον καρκίνο του μαστού βασίζεται σε επιδημιολογικά δεδομένα που χωρίζουν τις αιτίες σε τροποποιήσιμες (τρόπος ζωής) και μη τροποποιήσιμες (ηλικία, γονίδια, ορμονικό προφίλ).

Οι ορμονικές μεταβολές κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής ζωής της γυναίκας διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του μαστού. Ενώ παράγοντες όπως ο μακροχρόνιος θηλασμός και οι πρώιμες κυήσεις δρουν προστατευτικά, η παρατεταμένη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT) και η χρήση συγκεκριμένων αντισυλληπτικών ενδέχεται να αυξήσουν ελαφρώς τον κίνδυνο. Παράλληλα, η εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) φαίνεται ασφαλής, εκτός από εξαιρετικά μεγάλο αριθμό προσπαθειών.

Η μασχάλη δεν είναι μια «ανεξάρτητη» περιοχή. Αντίθετα, αποτελεί ανατομική και λειτουργική προέκταση του μαστού, καθώς περιλαμβάνει λεμφαδένες και μαζικό ιστό που συνδέονται άμεσα με αυτόν. Για τον λόγο αυτό, κάθε ενόχληση στη μασχάλη θα πρέπει να αξιολογείται σε συνάρτηση με την υγεία του μαστού.

Ο πόνος στο στήθος, ή μασταλγία, αποτελεί ένα ιδιαίτερα συχνό σύμπτωμα που απασχολεί μεγάλο αριθμό γυναικών. Παρότι συχνά προκαλεί ανησυχία, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν σχετίζεται με καρκίνο του μαστού, αλλά με καλοήθεις καταστάσεις ή ορμονικές μεταβολές. Η σωστή αξιολόγηση από εξειδικευμένο χειρουργό μαστού είναι καθοριστική, ώστε να διευκρινιστεί η αιτία και να αποκλειστεί κάποια υποκείμενη παθολογία.

Ως προκαρκινικές χαρακτηρίζονται αλλοιώσεις που παρατηρούνται στα επιθηλιακά κύτταρα του μαστού και θεωρούνται πρόδρομες στην πορεία της σταδιακής μετατροπής των φυσιολογικών κυττάρων σε καρκινικά.

Ακόμη και όταν μία γυναίκα ακολουθεί τις συστάσεις για την πρωτογενή πρόληψη του καρκίνου του μαστού, αυτές αφορούν τους τροποποιήσιμους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη της νόσου. Πάντα όμως υπάρχουν και οι μη τροποποιήσιμοι παράγοντες, με κυριότερο την ηλικία. Αυτό σημαίνει ότι ο κίνδυνος εμφάνσιης καρκίνου του μαστού παραμένει σημαντικός -ακόμα και στις γυναίκες που έχουν ευνοϊκούς τους περισσότερους παράγοντες κινδύνου-, καθώς σχετίζεται με τη γήρανση του ατόμου.

Η πρόληψη διακρίνεται σε πρωτογενή (εξάλειψη αιτίων) και δευτερογενή (πρώιμη ανίχνευση), προσφέροντας ουσιαστική προστασία της υγείας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο.

Η πρωτογενής πρόληψη εστιάζει στην τροποποίηση καθημερινών συνηθειών—όπως η διατήρηση υγιούς βάρους, η άσκηση και η αποφυγή αλκοόλ—για τη μείωση του κινδύνου καρκίνου του μαστού.

Η εύρεση μιας «σκιάς» ή ενός ευρήματος σε μια προληπτική μαστογραφία είναι μια στιγμή που προκαλεί άγχος σε κάθε γυναίκα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι η πλειονότητα των ευρημάτων στη μαστογραφία (περίπου το 80%) αποδεικνύεται τελικά καλοήθη.

Η σταδιοποίηση του καρκίνου του μαστού (στάδια 0 έως IV) αποτελεί τον θεμέλιο λίθο για τον καθορισμό της κατάλληλης θεραπευτικής στρατηγικής και την εκτίμηση της πρόγνωσης. 

Στον καρκίνο του μαστού η έγκαιρη διάγνωση απαιτεί ακρίβεια, ειδικά όταν η αλλοίωση εντοπίζεται μόνο στη μαστογραφία. Η στερεοτακτική βιοψία αποτελεί τη "χρυσή" μέθοδο, επιτρέποντας στοχευμένο έλεγχο με τοπική αναισθησία και άμεση επιστροφή στις καθημερινές σας δραστηριότητες με ασφάλεια

Οι συγγενείς παθήσεις του μαστού οφείλονται σε γονιδιακά αίτια ή επιδράσεις κατά την εμβρυογένεση. Περιλαμβάνουν υπεράριθμες δομές κατά μήκος της γαλακτοφόρου γραμμής (πολυθηλία, πολυμαστία) έως σπάνιες απλασίες (αμαστία, αθηλία) και σύνδρομα όπως το Poland, απαιτώντας εξατομικευμένη χειρουργική αποκατάσταση.  

Οι ινοεπιθηλιακοί όγκοι και τα θηλώματα αποτελούν καλοήθη μορφώματα του μαστού που απαιτούν διαγνωστική βιοψία, παρακολούθηση ή χειρουργική εξαίρεση ανάλογα με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους.

Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η πλειοψηφία των ευρημάτων που ψηλαφά μια γυναίκα μόνη της είναι συνήθως καλοήθη. Ωστόσο, κάθε αλλαγή που επιμένει πρέπει να ελέγχεται.

Το υπερηχογράφημα μαστών αποτελεί αρκετά αξιόπιστη απεικονιστική εξέταση των μαστών. Δεν χρησιμοποιείται ωστόσο ως αποκλειστική μέθοδος προληπτικού ελέγχου, αλλά συμπληρωματικά στη μαστογραφία ή την κλινική εξέταση, όταν υπάρχει διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα. Η ελαστογραφία αποτελεί τεχνολογική εξέλιξη του υπερηχογραφήματος. 

Η υποδόρια μαστεκτομή (skin-sparing mastectomy) είναι μια σύγχρονη χειρουργική τεχνική που συνδυάζει την πλήρη αφαίρεση του μαζικού αδένα με τη διατήρηση του δέρματος του μαστού. Διαβάστε τα πάντα για το πότε ενδείκνυται, πώς πραγματοποιείται η άμεση αποκατάσταση και ποια τα πλεονεκτήματά της.

Η ανάπτυξη κακοήθειας σε οποιοδήποτε όργανο του ανθρώπινου σώματος είναι συχνή και συμβαίνει κατά κύριο λόγο, αλλά όχι αποκλειστικά, στις μεγαλύτερες ηλικίες. Πολλοί παράγοντες θεωρείται ότι εμπλέκονται στη διαδικασία της καρκινογένεσης, περιβαλλοντικοί και κληρονομικοί.

Οι φλεγμονές του μαστού διακρίνονται με βάση το υπόβαθρο, το παθογόνο και την ανατομική τους θέση. Η θεραπεία ξεκινά συντηρητικά με αντιβιοτικά, ενώ η χειρουργική παρέμβαση εφαρμόζεται σε αποστήματα, συρίγγια και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις.

Υπάρχουν όγκοι του μαατού, που ενώ είναι καλοήθεις, χρήζουν αντιμετώπισης γιατί ενέχουν τον κίνδυνο της μετατροπής τους σε κακοήθεις. Αυτοί οι όγκοι, λιγότερο συχνοί και γι’αυτό λιγότερο γνωστοί, είναι οι φυλλοειδείς όγκοι και τα θηλώματα.

Αν και η πλειονότητα των παθήσεων του μαστού είναι καλοήθεις, η χειρουργική αντιμετώπιση καθίσταται απαραίτητη σε περιπτώσεις διαγνωστικής αβεβαιότητας, αλλαγής χαρακτηριστικών, επιβάρυνσης της ποιότητας ζωής ή αισθητικών/λειτουργικών αναγκών.

Αν και οι διαδερμικές βιοψίες μαστού προτιμώνται στο 90% των περιπτώσεων, υπάρχουν περιπτώσεις που η χειρουργική βιοψία παραμένει απαραίτητη και αναντικατάστατη.