Διάγνωση και Σταδιοποίηση Καρκίνου Μαστού

Διάγνωση και Σταδιοποίηση Καρκίνου Μαστού

Πώς γίνεται η Διάγνωση του Καρκίνου του Μαστού;

Η διάγνωση του καρκίνου του μαστού στηρίζεται σε ένα βασικό τρίπτυχο, αναφερόμενο διεθνώς ως

Triple Assessment, που περιλαμβάνει:

– την κλινική εξέταση
– τη βασική απεικόνιση του μαστού (μαστογραφία +/- US υπερηχογράφημα μαστών)
– την προεγχειρητική βιοψία

Η κλινική εξέταση είναι βασικής σημασίας καθώς εκτιμώνται συνολικά το ιστορικό του ατόμου, τα συμπτώματα που αναφέρει και τα σημεία της φυσικής εξέτασης. Παράλληλα, ερμηνεύονται οι απεικονιστικές εξετάσεις και τίθεται η υπόνοια ύπαρξης καρκίνου του μαστού. Ανάλογα με το στάδιο της νόσου, ποικίλει και η αξιοπιστία της εξέτασης:

– σε ασυμπτωματική νόσο με μόνα τα απεικονιστικά ευρήματα η κλινική εξέταση θα είναι αρνητική
– σε συμπτωματική νόσο, θα διαμορφωθεί η υπόνοια, ανάλογα με το σύμπτωμα (σκληρή ψηλαφητή μάζα, αιματηρό έκκριμα, εισολκή θηλής κλπ)

Η μαστογραφία είναι η κατ’εξοχήν απεικονιστική εξέταση του μαστού. Η ευαισθησία είναι υψηλή, μεταξύ 75 και 90%,  τόσο στις ψηλαφητές όσο και στις μη ψηλαφητές βλάβες. Είναι υψηλότερη σε λιπώδεις μαστούς και μικραίνει σε πυκνούς ή με ετερογενές πρότυπο έκπτυξης του αδένα, όπου φαίνεται να υπερτερεί η ψηφιακή μαστογραφία και τα τελευταία χρόνια η τομοσύνθεση. Το υπερηχογράφημα των μαστών έρχεται να συμπληρώσει τη μαστογραφία, είτε διαγνωστικά όταν υπάρχει εύρημα, είτε επί αρνητικής μαστογραφίας σε πυκνούς μαστούς. Ο στόχος είναι οι δύο εξετάσεις μαζί να αυξήσουν την ευαισθησία και την ειδικότητα της απεικόνισης σε πάνω από 90%. Τέλος, η μαγνητική μαστογραφία παρουσιάζει πολύ υψηλή ευαισθησία, της τάξης του 98%, στις διηθητικές βλάβες του μαστού αλλά παρουσιάζει ταυτόχρονα σχετικά χαμηλή ειδικότητα, οπότε χρησιμοποιείται εάν υπάρχει διαφοροδιαγνωστικό πρόβλημα με τις δύο προηγούμενες βασικές εξετάσεις.

Η βιοψία είναι η επεμβατική μέθοδος με την οποία λαμβάνεται υλικό από την περιοχή που εγείρει την υπόνοια της κακοήθειας και αποστέλλεται για εξέταση στο μικροσκόπιο ώστε να ταυτοποιηθεί η φύση της αλλοίωσης. Συστήνεται σε δύο βασικές περιπτώσεις:

– υπάρχει εύρημα, κλινικό ή/και απεικονιστικό, με χαμηλή υπόνοια κακοήθειας, η οποία ωστόσο δεν μπορεί να αποκλειστεί
– υπάρχει εύρημα με υψηλή υπόνοια κακοήθειας, οπότε αυτή πρέπει να επιβεβαιωθεί και επιπλέον πρέπει να διευκρινιστούν επιμέρους χαρακτηριστικά της, που θα καθορίσουν το πλάνο θεραπείας

Διαβάστε για τη Διάγνωση και τη Σταδιοποίηση του Καρκίνου Μαστού: